Kurs PDR od zera to dwa tygodnie, po których wychodzisz z umiejętnością, a nie z folderem. Opisujemy przebieg kursu bez upiększeń.
Najczęstsze pytanie, jakie dostajemy przed zapisem na kurs, brzmi: „czy dam radę, skoro nigdy nie pracowałem przy autach?”. Odpowiedź jest krótka - tak, i większość naszych kursantów właśnie tak zaczyna. Ten tekst opisuje, co dokładnie dzieje się przez dziesięć dni szkolenia, czego się w tym czasie uczysz i co realnie potrafisz zrobić po jego zakończeniu.
Na nasze szkolenia przychodzą trzy grupy ludzi.
Pierwsza to osoby zmieniające zawód. Kierowcy, magazynierzy, pracownicy produkcji, ludzie po pracy biurowej. Łączy ich to, że chcą pracy konkretnej, mierzalnej i niezależnej - takiej, w której efekt widać na koniec dnia.
Druga to ludzie już związani z motoryzacją. Detailerzy, mechanicy, blacharze, pracownicy komisów i firm flotowych. Dla nich PDR jest rozszerzeniem oferty: klient, który już przyjeżdża na polerowanie, może przy okazji zostawić w warsztacie kolejną usługę.
Trzecia to osoby planujące własną działalność. Przychodzą z gotowym pomysłem na warsztat albo na pracę mobilną i szukają umiejętności, która pozwoli go uruchomić bez wielkiego kapitału na start.
Wymagania wstępne są niskie: sprawność manualna, cierpliwość i chęć pracy rękami. Nie potrzebujesz wykształcenia technicznego, doświadczenia w warsztacie ani własnych narzędzi.
Szkolenie trwa 10 dni roboczych, czyli około 80 godzin, z czego zdecydowana większość - blisko 80 procent - to praktyka przy aucie. Teorii jest tyle, ile potrzeba, żeby rozumieć, co robisz.
Grupy są małe. To nie jest wykład dla trzydziestu osób, tylko praca warsztatowa, w której instruktor podchodzi do każdego kilkanaście razy dziennie i poprawia ustawienie narzędzia, kąt nacisku, pozycję lampy.
Zaczynamy od tego, jak zachowuje się blacha. Dlaczego metal wraca do kształtu, gdzie ma pamięć, a gdzie jej nie ma, czym różni się stal od aluminium, co dzieje się z lakierem podczas uderzenia.
Potem od razu przechodzimy do światła. Nauka czytania odbicia w lakierze to pierwsza prawdziwa umiejętność w tym zawodzie - zanim ktokolwiek dotknie blachy narzędziem, musi zobaczyć, co dokładnie z nią jest nie tak.
Pierwszego dnia kursant trzyma już hak w ręku. Nie robi jeszcze naprawy, ale uczy się, jak narzędzie przenosi siłę i dlaczego drobny ruch dłoni oznacza wyraźną zmianę na powierzchni.
Praca od wewnątrz elementu: dojście, punkt podparcia, dobór długości i kształtu haka. To najtrudniejsza część kursu, bo wymaga wyobraźni przestrzennej - trzeba wiedzieć, gdzie jest końcówka narzędzia, nie widząc jej.
Ćwiczymy na drzwiach, błotnikach i klapach z prawdziwych aut. Kursant robi dziesiątki powtórzeń: wgniecenie, wyprowadzenie, kontrola pod lampą, korekta.
Adaptery, klej termotopliwy, ściągacz, młotek bezwładnościowy. Uczysz się dobierać grzybek do wielkości wgniecenia, kontrolować temperaturę kleju i - co równie ważne - usuwać go bez śladu na lakierze.
Ta część jest dla wielu kursantów najbardziej satysfakcjonująca, bo efekt widać natychmiast, a technika jest łatwiejsza do opanowania niż praca hakiem.
Tu zaczyna się różnica między „wgniecenie zniknęło” a „element wygląda jak fabryczny”. Zbijanie nadmiaru, praca na przetłoczeniach, wgniecenia na krawędziach, elementy aluminiowe, miejsca o ograniczonym dostępie.
W tych dniach pojawia się też miernik grubości lakieru i rozmowa o tym, kiedy naprawy nie należy podejmować - bo to umiejętność równie ważna jak sama technika.
Ostatnie dni to praca bez prowadzenia za rękę. Kursant dostaje element z uszkodzeniem, ocenia je, dobiera metodę i wykonuje naprawę od początku do końca. Instruktor patrzy i ocenia efekt tak, jak oceniłby go klient - pod lampą i w świetle dziennym.
Kurs kończy się egzaminem praktycznym i certyfikatem, który jest dokumentem potwierdzającym ukończenie szkolenia.
Czytaj też Kim jest technik PDR i jaka jest przyszłość tego zawodu| Etap szkolenia | Dni | Czego się uczysz |
|---|---|---|
| Podstawy i światło | 1-2 | Zachowanie blachy, czytanie odbicia w lakierze |
| Metoda bezklejowa | 3-4 | Praca hakiem od wewnątrz elementu |
| Metoda klejowa | 5-6 | Adaptery, klej, ściągacz, młotek bezwładnościowy |
| Wykończenie i trudne przypadki | 7-8 | Zbijanie, przetłoczenia, aluminium |
| Praca samodzielna i egzamin | 9-10 | Pełna naprawa od oceny do odbioru |
To pytanie zadaje każdy, kto porównuje oferty - słusznie, bo różnice między szkoleniami bywają duże i często ukryte w drobnym druku.
W naszym pakiecie znajdziesz:
Jedyną rzeczą płatną dodatkowo jest pokój dwuosobowy dla osób, które wolą nocleg w takim standardzie. Cała reszta - w tym rzeczy, które w wielu ofertach są dopłatą - jest wliczona.
W pakiecie rozszerzonym „Dobry Początek Biznesu” do tego dochodzi komplet narzędzi z oświetleniem, czyli wyposażenie pozwalające zacząć pracę zaraz po kursie, bez oddzielnego kompletowania sprzętu.
To element, o którym kursanci na starcie myślą najmniej, a po kursie mówią najwięcej.
Szkolenie daje technikę. Praktyki dają coś innego: kontakt z prawdziwymi zleceniami, przy których nikt nie przygotował wgniecenia specjalnie do ćwiczeń. Auto przyjeżdża takie, jakie jest - z uszkodzeniem w niewygodnym miejscu, z nietypowym dostępem, czasem z wcześniejszą naprawą pod lakierem.
Przez te dwa tygodnie uczysz się rzeczy, których nie da się przekazać na sali:
To pomost między kursem a pierwszym samodzielnym klientem - i najczęstszy powód, dla którego ludzie po naszym szkoleniu zaczynają zarabiać szybciej.
Czytaj też Własny warsztat PDR: koszty startu, sprzęt i skąd wziąć pierwszych klientówUczciwa odpowiedź wymaga rozdzielenia dwóch rzeczy: umiejętności i wprawy.
Umiejętności masz komplet. Po kursie rozumiesz zachowanie blachy, umiesz czytać światło, znasz obie metody naprawy, potrafisz zdemontować element, dobrać narzędzie i wykonać pełną naprawę wraz z wykończeniem.
Wprawa przychodzi z liczbą napraw. Typowy absolwent po kursie i praktykach robi samodzielnie:
Różnica między absolwentem a technikiem z pięcioletnim stażem nie polega na tym, że jeden umie coś, czego drugi nie umie. Polega na tempie i na liczbie sytuacji, które ten drugi już widział.
Stawki w PDR liczy się od naprawy, nie od godziny. Pojedyncze wgniecenie to zwykle od 100 do 800 zł netto, zależnie od wielkości, miejsca i dostępu. Dzień pracy z dwoma-trzema zleceniami to rząd wielkości około 1500 zł netto obrotu.
Przy pracy na pełen etat we własnym warsztacie mówimy o miesięcznym obrocie rzędu kilkunastu do trzydziestu tysięcy złotych, przy niskich kosztach stałych - bo w tym zawodzie nie zużywa się drogich materiałów.
To oznacza, że koszt szkolenia zwraca się zwykle w ciągu pierwszych tygodni albo miesięcy regularnej pracy. Warto jednak pamiętać, że tempo zależy nie tylko od umiejętności, ale i od tego, jak szybko zbudujesz dopływ klientów.
Grupy są małe z założenia, bo instruktor podchodzi do każdego kursanta kilkanaście razy dziennie. Miejsca kończą się zwykle na kilka tygodni przed rozpoczęciem zjazdu.
Szkolenie można sfinansować na kilka sposobów.
Nasze szkolenia realizowane są w systemie zarządzania jakością zgodnym z ISO 9001:2015, co ma znaczenie przy formalnościach związanych z dofinansowaniem.
Rozkład dnia jest prosty i powtarzalny, bo nauka rzemiosła znosi rutynę lepiej niż urozmaicenie.
Rano zaczynamy od krótkiego omówienia tego, co robimy danego dnia, i od pokazu instruktora. Pokaz jest zawsze na tym samym typie uszkodzenia, z którym kursanci będą pracować przez kolejne godziny - dzięki temu każdy widzi wzorzec, do którego dąży.
Do południa trwa praca przy elementach. To najintensywniejsza część dnia: powtórzenia, korekty, ponowne podejścia. Instruktor krąży między stanowiskami i poprawia najczęściej trzy rzeczy - kąt narzędzia, siłę nacisku i ustawienie lampy.
Po obiedzie wracamy do praktyki, ale z innym zadaniem: zwykle trudniejszym wariantem tego samego uszkodzenia albo pracą na elemencie o gorszym dostępie.
Pod koniec dnia robimy przegląd efektów. Każdy kursant pokazuje swoją naprawę pod lampą i słyszy, co jest dobrze, a co wymaga poprawy. To moment, w którym najwięcej się zapamiętuje - bo błąd widać na własnym elemencie, a nie na cudzym przykładzie.
Dni są pełne, ale nie wyczerpujące. PDR to praca precyzyjna, nie siłowa - zmęczenie po dniu szkolenia jest bardziej mentalne niż fizyczne.
Najczęstszy problem pierwszych dwóch dni. Czytanie odbicia w lakierze to umiejętność, która pojawia się skokowo: przez półtora dnia człowiek widzi tylko rozmyty pasek światła, a potem nagle zaczyna widzieć falowanie. Prawie u każdego następuje to między drugim a trzecim dniem.
Odruch jest naturalny: wgniecenie jest w środku, więc trzeba je mocno wypchnąć. W praktyce jest odwrotnie - blachę wyprowadza się serią bardzo małych nacisków. Nadmiar siły daje garb, który potem trzeba zbijać, czyli podwaja pracę.
Kursanci porównują się nawzajem i chcą skończyć element szybciej niż sąsiad. To najgorszy możliwy cel na etapie nauki. Tempo przychodzi samo po kilkudziesięciu naprawach; kontroli, której nie wyrobisz na starcie, nie nadrobisz później.
Około piątego-szóstego dnia pojawia się moment, w którym pierwszy entuzjazm minął, a biegłość jeszcze nie przyszła. To normalny punkt każdej nauki manualnej. Wychodzi się z niego jedną metodą: kolejnym powtórzeniem.
Na kursie pracujemy na częściach przeznaczonych do ćwiczeń właśnie po to, żeby można było popełniać błędy bez konsekwencji. Element, który kursant „przeciągnie”, jest lepszą lekcją niż dziesięć ostrożnych, poprawnych ruchów.
Narzędzi, materiałów ani odzieży ochronnej przywozić nie trzeba - to zapewniamy.
Osobno prowadzimy jednodniowe szkolenie z polerowania szyb samochodowych. To usługa, która bardzo dobrze łączy się z PDR, bo trafia do tego samego klienta: kierowcy, któremu zależy na stanie auta bez ingerencji w oryginalne elementy.
Szkolenie trwa jeden dzień i kosztuje 2500 zł netto. Uczysz się oceniać, które zarysowania da się usunąć, jak pracować pastą i tarczą bez zniekształcania optyki szyby i gdzie przebiega granica, po której szybę trzeba wymienić.
Dla warsztatu to prosty sposób na poszerzenie oferty bez inwestycji w dużą infrastrukturę - a dla technika mobilnego dodatkowa usługa, którą można wykonać u klienta.
Nie trzeba. Kurs zaczyna się od zera - od tego, jak zachowuje się blacha i jak działa światło. Osoby z doświadczeniem warsztatowym mają na starcie trochę łatwiej przy demontażu, ale w samej technice PDR wszyscy zaczynają w tym samym punkcie.
Nie. Sprzęt na czas szkolenia zapewniamy. W pakiecie rozszerzonym komplet narzędzi z oświetleniem zostaje u kursanta.
Dziesięć noclegów jest w cenie kursu. Dopłata dotyczy wyłącznie pokoju dwuosobowego dla tych, którzy wolą taki standard.
Grupy są małe z założenia. Przy nauce, która polega na ciągłej korekcie ruchu i ustawienia narzędzia, liczebność grupy jest głównym czynnikiem decydującym o jakości szkolenia.
Tak. Poza dwoma tygodniami praktyk zostaje kontakt - absolwenci dzwonią z pytaniami o konkretne zlecenia jeszcze długo po zakończeniu szkolenia.
Terminy publikujemy z wyprzedzeniem; najbliższy zjazd zaplanowany jest na 07-18.09.2026. Ze względu na wielkość grup miejsca kończą się zwykle na kilka tygodni przed rozpoczęciem.
Tak, w zakresie praktycznym. Rozmawiamy o wycenie usług, o tym, jak przygotować ofertę dla komisu albo firmy flotowej, i o tym, ile realnie kosztuje start - od narzędzi po ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej. To nie jest kurs przedsiębiorczości, ale nikt nie wychodzi stąd bez pojęcia, jak wygląda ten zawód od strony rachunków.
Szkolenie trwa dziesięć dni roboczych pod rząd, więc wymaga urlopu albo przerwy w pracy. Rozbicie go na weekendy byłoby wygodniejsze organizacyjnie, ale gorsze dydaktycznie - umiejętność manualna buduje się w ciągłości, a tygodniowe przerwy między zajęciami cofają postęp.
Od tego są dwa tygodnie praktyk, które można wykorzystać wtedy, kiedy jest to najbardziej potrzebne. Absolwenci wracają też później z konkretnymi pytaniami przy trudnych zleceniach - i to jest normalna część współpracy, a nie kłopot.
Dziesięć dni to za mało, żeby zostać mistrzem - i za dużo, żeby traktować kurs jako weekendowy kaprys. To czas wystarczający, by nauczyć się rzemiosła od podstaw, wykonać kilkadziesiąt napraw pod okiem instruktora i wyjść z warsztatu z umiejętnością, za którą ktoś płaci.
Reszta - tempo, pewność ruchu, wyczucie trudnych elementów - przychodzi przy kolejnych autach. Dlatego po szkoleniu zapraszamy jeszcze na dwa tygodnie praktyk: żeby pierwsze prawdziwe zlecenia odbyły się tam, gdzie zawsze jest kogo zapytać.
Metoda, w której blacharz nie dotyka szpachli, a lakiernik nie rozkłada pistoletu. Tłumaczymy krok po kroku, jak to działa i kiedy się sprawdza.
Czytaj artykuł
Zaczęło się od pracownika fabryki, który prostował wgniecenia trzonkiem od młotka. Dziś to zawód z własnymi narzędziami i szkołami.
Czytaj artykuł
Nie każde uszkodzenie nadaje się do naprawy bez lakierowania. Pokazujemy, w jakich sytuacjach metoda daje najlepszy efekt.
Czytaj artykułKurs od podstaw: 10 dni, 80 godzin, 80% praktyki na prawdziwych elementach.
Zapisz się na kurs PDR